De Canadese criteria

De Canadese criteria werden in 2003 samengesteld door een team van topwetenschappers, voornamelijk uit de VS en Canada. De Belgische Prof. Dr. K. De Meirleir maakte ook deel uit van dit team.

In scherp contrast tot de Fukuda-criteria, die “vermoeidheid” als een verplicht criterium beschouwt, maar “malaise na inspanning” slechts tot de mineure criteria rekent, stelt deze klinische definitie heel duidelijk dat, om aan de criteria te voldoen, de patiënt een verergering van symptomen moet hebben na het leveren van een inspanning, en dat er ook sprake moet zijn van stoornissen van het centraal zenuwstelsel (bvb orthostatische intolerantie), neurologische, neuro-cognitieve, neuro-endocriene en immuniteitsstoornissen.

De Canadese criteria zijn erg belangrijk voor de eerste- en tweedelijnszorg, aangezien ze gebaseerd zijn op klinische observaties en een duidelijk beeld geven van wat ME/CVSwerkelijk is. Diagnosestelling op basis van deze richtlijnen, vermindert het aantal vals-positieve patiënten aanzienlijk!